İnsanlar hesabını kula değil, Allah’a verir
İnsanlar hesabını kula değil, Allah’a verir
Manevi bir derin anlama sahip olan bu cümle, islamın adalet anlayışını, hem de insanın sorumluluk bilincini özetler.
Bazı insanlar, Allah’ın soracağı soruları sorarlar. Bu davranışlarıyla haddini aştıklarının bilincinde değildirler. Çünkü kişinin niyetini, gizlisiniz, saklısını, aklında geçeni, kalbindeki samimiyeti, vs. tam ve eksiksiz bilen yanlızca Allah’tır. Bu nedenle hesap da insanın her halinden haberdar olan Allah’a verilir. Insanların kusurları, eksiklikleri, bilmedikleri, yanlış anladıkları veya eksik gördükleri çok kavramlar vardır. Fakat Allah’ın adaleti noksansızdır.
Dolayısıyla hesap insanlara değil, Allah’a verilir. Dolayısıyla bu bir sorumluluktur.
Bu ifade, bir insanın kendi hayatını insanların gözü için değil, Allah’ın rızası için yaşaması gerektiğini hatırlatır.
Bu hesabın veya sorumluluğun mana yorumu;
- Gösteriş için iyilik yapmak, boşa gider,
- İnsanlardan takdir beklemek, kırılmaya-alınmaya sebep olur,
- Riya ile ibadet etmek, ruhu çürütür.
Fakat Allah için yani iyi niyetle yapılan her bir iş değerli ve kıymetli olur.
Ancak kul yargılar fakat Allah hükmeder. Çünkü mutlak manada Hüküm ve Takdir yanlız Allah’a mahsustur.
Bu ifadenin mana yorumu;
- Insan aceleci hüküm verir,
- Eksik görür,
- Kalbi okuyamaz,
- Niyet bilmez, vs.
Adaletinde kusur olabilir. Bu nedenle insanların hükmü, çoğu zaman eksiktir. Dolayısıyla asıl hüküm ve hesap kâmil adalet sahibi olan Allah’a aittir.
Alevi inancı boyutunda insanlardan değil, Allah’tan utan buyurulur.
Demek ki insanlardan çekinmek değil, Allah’tan çekinmek gerekir. insanlar görmese de Allah görür. Dolayısıyla insanlardan gizlenen haller olabilir. Fakat Allah’ın nazarından hiçbir nesne gizli değildir. bu da insanın içsel otokontrolünü, ahlaki omurgasını güçlendirir.
Bunun bir de toplumsal boyutu vardır. Hesabı Allah’a vermek, Kul hakkını hafife almak değildir. Bazı kişiler, “hesabı Allah’a vermek” cümlesini yanlış anlayıp şöyle düşünürler. “Ben hesabı Allah’a vereceğime göre kimseye hesap vermem. Bu düşünce doğru değildir.
Çünkü Kul hakkı, Allah’ın affetmiyeceğini söylediği tek haktır. Hesap Allah’a verilir fakat hesabın konusu, kula yapılan haksızlıklardır. Onun için Allah kişiye sorar, “Niçin kulumu incittin? Mesele budur.
Sonuç itibariyle insanların hükmü geçicidir, Allah’ın hükmü hakikattir. Insanların değerlendirmesi sınırlıdır, fakat Allah’ın bilgisi tamdır. Insanlar unutur ancak Allah kayda geçirir.
Bu yüzden;
- Yaptığımızı, Allah’ın rızası ile hoşnutluğu için yapalım.
- Yanlıştan Allah’ın rızası ve hoşnutluğu için uzak duralım.
- Doğrudan, Allah’ın rızası ve hoşnutluğu için şaşmayalım.
- Hesabı yaratılana değil, yaradana vereceğimizin bilincinde olalım.
Bu ilkeler doğrultusunda hareket eden bir insan, Hakk ile hakikat yolundadır. Yolumuz, uğrumuz açık olsun.
Ehli Beyt yazarı ve Seyyid Seyfeddin Ocağı evlatlarından,
=Seyyid Hakkı Azak=
Seyyid Hakkı, Sosyal medya takip hesaplarımız…
YouTube, Hakk Dergahı TV-Seyyid Hakkı kanalımız: https://www.youtube.com/user/YediDeryaSohbeti62
Facebook, Hakk Dergahı muhabbet grubumuz: https://www.facebook.com/groups/244039227002241
Fcebook, Hakk Dergahı Ilim Irşad sayfamız; https://www.facebook.com/profile.php?id=100057353323519
WEB sayfamız, Alevilikte Inanç-Seyyid Hakkı Azak; https://www.alevilikte-inanc.de/
Facebook, Seyyid Hakkı Azak özel sayfamız; https://www.facebook.com/profile.php?id=61570018628168